![Kulturelle Diversität als Voraussetzung. Anmerkungen zu einem altneuen, transnationalen musikpädagogischen Konzept](/api/image/getissuecoverimage?id=picture_2010_26420.jpg)
Kulturelle Diversität als Voraussetzung. Anmerkungen zu einem altneuen, transnationalen musikpädagogischen Konzept
W odniesieniu do tematu „Znaczenie kształcenia muzycznego na tle zróżnicowanej historii naszych narodów w Europie” do rangi zagadnienia naukowego urasta problem: Jak funkcjonują transkulturowe konstrukcje tożsamościowe oraz jak w czasach globalizacji tworzy się kulturowa tożsamość? Jako przykład posłużyć tu może muzyczna socjalizacja we (wschodnio-)żydowskiej kulturze, której istotnym wyznacznikiem tożsamościowym jest muzyka, jaka od dawien dawna tworzona jest z uwzględnieniem historycznej zmienności w przestrzeni pomiędzy kulturami: synkretycznie i transkulturowo. Żydowska, czterojęzyczna pieśń Dem sejdns nign opisuje np. historię różnorodnych migracji poprzez kilka generacji i ujmuje tematycznie konieczność międzypokoleniowego przekazywania muzycznego dziedzictwa. Wreszcie poprzez tę pieśń doświadcza się dramatycznej przemiany od tradycyjnej liturgii po polkę i swing, przez co utwór ten nie traci niczego ze swoich pierwotnych właściwości. Na przykład powstanie muzyki klezmerskiej antycypuje zglobalizowane formy kulturowe i żydowskie wyznaczniki identyfikacyjne. Ze współdziałania tradycji, zinstytucjonalizowanego wychowania, włączenia nastolatka w codzienną praktykę muzyczną, muzyczno-immanentnego wsparcia indywidualnej muzycznej zdolności do wyrażania i specyficznej tradycyjnej pedagogiki żydowskiej wynikają liczne uwarunkowania tej przestrzeni, które umożliwiają kształtowanie się osobistych znaczeń muzycznych i transkulturowych konstrukcji tożsamościowych.
More...